Groeiende zorgen achter schermen van Jeb Bush campagne

“Hoe groot zijn de problemen in uw campagne?” vroeg een journaliste gisteren aan Jeb Bush die op campagnepad was in South Carolina. Zijn antwoord: “Het is allemaal ‘blah, blah, blah, blah, blah, blah’.” In een ander gesprek zei Jeb dat een echte leider nu eenmaal op tijd ingrijpt op gezette tijden om nieuwe accenten te leggen. Niks aan de hand dus. Onzin, er is wel degelijk iets, zo niet heel veel aan de hand. De strategie van Jeb Bush en zijn team was maandenlang er op gericht mogelijke Republikeinse tegenstanders af te schrikken door een enorme hoeveelheid geld op te halen. Een ‘financial shock and awe!’ Dat gebeurde inderdaad. Maar liefst zo’n 100 miljoen euro, voor een belangrijk gedeelte bijeengebracht door donoren uit het Bush-familie netwerk. Dat geld kwam op de bankrekening van zijn Superpack, een fundraising machine die formeel geen contacten mag hebben met de kandidaat. Het was echt een enorm bedrag maar het was toch niet afschrikwekkend genoeg om een leger aan Republikeinse kandidaten af te schrikken, zoals Donald Trump, Ted Cruz, Ben Carson, Carly Fiorina en Marco Rubio. Dat komt deels omdat een krachtig anti-establishment gevoel zich meester heeft gemaakt van een groot deel van het Republikeinse electoraat. Juist de serieuze Jeb is allesbehalve een populist van nature. Hij is een dossiervreter, kent zijn zaakjes maar kan het publiek niet met opzwepende toespraken bespelen. Bush zou zich wel kunnen presenteren als een anti-Washington kandidaat die in Florida een zeer conservatieve gouverneur was. Maar als telg van de machtigste politieke familie van Amerika kan hij zich maar niet los maken van het ‘gehate’ Washington D.C. dat al twee Bushes in het Witte Huis had gedurende maar liefst 12 jaar. En 8 jaar lang was vader Bush ook nog eens vice-president. Het kost Jeb vele, vele maanden om duidelijk te maken ‘dat hij “his own man” is.’ Dat hij anders is dan zijn vader en broer. Maar in een Amerikaanse campagne zijn familiebanden belangrijk, dus ook voor Jeb. Hij moet dus ook wel koketteren met zijn familie ‘waar hij zoveel van houdt’. En tot overmaat van ramp zei hij maanden geleden dat hij bij de Irak oorlog dezelfde beslissing zou hebben genomen als zijn broer. Om vervolgens hierop terug te komen met drie andere antwoorden. Bedoeld om juist weer meer afstand van de politiek van zijn broer te nemen. Een kolossale blunder over een issue waar hij van tevoren vragen over had kunnen verwachten. Jeb Bush is tot nu toe een ‘haperende’ campagne voerder. Met enige regelmaat slaat hij de plank mis met verkeerde one-liners. Daar is hij ook niet van. Jeb Bush is op zijn sterkst als hij in Q and A sessions uitvoerig op de inhoud van politieke onderwerpen kan in gaan. Het is nog niet te laat. Iowa is pas op 1 februari. Maar toch. Een maand lang een bombardement aan Jeb Bush reclame televisiespotjes in Iowa en New Hampshire heeft in de opiniepeilingen niets opgeleverd. Sterker, Bush zakt verder weg. De strategie was om in zoveel mogelijk staten campagne te voeren maar vrijdag kwam plotseling de mededeling vanuit het Bush kamp dat nu wordt ingezet op vooral succes in de eerste staten. Vooral New Hampshire op 9 februari is een must win. Driekwart van de stafleden uit Miami verdwijnen uit Miami. Een deel wordt ontslagen, anderen hebben een paar dagen bedenktijd of zij op het aanbod ingaan te verhuizen naar staten als Iowa en New Hampshire. Salarissen gaan omlaag en ook op het reisbudget wordt flink gekort. Die Superpac mag dan wel heel veel geld hebben opgehaald, aan directe campagnegelden is er te weinig binnen geharkt. Veeg teken is dat de Bush campagne erg weinig (4 procent) giften krijgt van onder de 200 dollar. Oftewel, het grote publiek geeft nauwelijks aan Jeb Bush. Binnen een paar weken moet Jeb Bush laten zien dat hij net zoals in Florida een felle campagne kan voeren waar hij de conservatieve kiezers mee aanspreekt. Woensdag krijgt hij in het debat met zijn Republikeinse tegenstanders een kans. Als Jeb Bush het daar niet een stuk beter doet, zal zijn campagne echt in zwaarder weer komen. Ik ben reuze benieuwd. Ik schrijf Jeb Bush nog niet af. Hij is een fanatiek campagnevoerder en heeft inhoudelijk veel in huis. Maar wat hij niet in eigen hand heeft is de kracht van het populisme dat zijn tegenstanders zoveel wind in de zeilen geeft. De gedoodverfde favoriet van een paar maanden geleden is niet meer. Woensdagnacht kijken of hij op de weg terug is. Dat is al snel. Vind je het gek dat veel Bushvrienden zich steeds grotere zorgen maken.

Posted in Laatste nieuws.