Jeb Bush de Come Back Kid

Een half jaar geleden, op 16 december, kondigde Jeb Bush aan serieus de mogelijkheid van een presidentiele kandidatuur voor 2016 te willen onderzoeken. In een gedisciplineerde welhaast militaire ‘shock and awe’ (pseudo)campagne werden al meteen enorme bedragen door sponsoren geschonken. De afgelopen campagnes waren we al gewend aan reuze bedragen maar wat Jeb deed was ongekend. Het had er alle schijn van dat hij in een half jaar 100 miljoen dollar zou ophalen of zelfs meer. Dat was meer dan de schatrijke zakenman-politicus Romney in de hele campagne van 2012 had verzameld. Adviseurs van Bush gaven zelfs aan dat donoren maar beter niet meer dan 1 miljoen dollar zouden moeten schenken omdat het wel heel erg een ‘het draait alleen maar om geld’ verhaal werd. Of Bush dat bedrag ook werkelijk haalt, weten we op 15 juli. Maar zeker is dat hij heel dicht bij komt. Het doel van deze geldcampagne was zeker ook om andere bijna-kandidaten in een vroeg stadium af te schrikken. Dat is niet gelukt, hoewel Mitt Romney die inmiddels als een groot buitenlandziener wordt beschouwd door veel Republikeinen, wel werd afgeschud. Jeb kaapte belangrijke adviseurs van hem weg. Toch zijn de afgelopen zes maanden voor Bush niet echt succesvol geweest. In mijn nieuwe boek Jeb Bush de Kroonprins probeer ik uit te leggen dat Jeb Bush in principe electoraal gezien een prachtig profiel heeft. Hij is namelijk een absolute oerconservatief op zowel fiscaal als sociaal-moreel terrein. Denk bij dat laatste aan oa strenge abortus en euthanasie standpunten. Maar omdat hij ook een paar gematigde standpunten heeft tav immigratie en onderwijs is hij van alle Republikeinse kandidaten de meest kansrijke om het tegen Hillary Clinton succesvol op te nemen. Waarom dat tot nu toe niet gelukt is? Daar speelt natuurlijk mee dat Amerikanen een grote aversie hebben tegen het fenomeen dynastie. Bush moet laten zien dat hij los komt van zijn geliefde familie. Dat kan met zijn profiel want hij is veel conservatiever dan zijn vader en ook als persoon verschilt hij zeer van zijn broer George W. Het helpt natuurlijk niet als je dan onlangs dagenlang een verwarrend antwoord geeft op de vraag wat je gedaan zou hebben met de kennis van nu ten aanzien van de beslissing om Irak binnen te vallen. Wat hier mee speelt is dat Jeb Bush een krachtig leider is die zich weinig gelegen laat liggen aan zijn adviseurs. Hij is een workaholic, een dossiervreter en een politiek zwaargewicht, en overtuigd van zijn eigen gelijk. Fouten toegeven past niet zo bij hem. Pas na allerlei waarschuwingen van zijn adviseurs en vele dagen wachten gaf hij zijn Irak fout toe. Een politiek zwaargewicht? Ja, absoluut. We hebben hier te maken met de meest succesvolle gouverneur uit de geschiedenis van Florida. Dat zeggen ook velen van zijn tegenstanders. Daarbij moet wel worden aangetekend dat Jeb Bush gouverneur van Florida was in een economische groeiperiode in de Verenigde Staten die zijn weerga niet kende. Maar zeker conservatieven konden juichend vaststellen dat bij zijn vertrek er een flink begrotingsoverschot was. Dat was nog nooit vertoond. Jeb Bush lijkt te begrijpen dat zijn wat afwachtende houding van de afgelopen maanden moet veranderen. Hij heeft al gezegd dat in plaats van een lauwe zomer nu al de handschoenen uitgaan. (6 augustus is het eerste tv debat) De mensen rondom Jeb geven aan dat de pijlen vooral op senator Rubio, tot voor kort de oogappel van Jeb in z’n eigen Florida, worden gericht. Niet vanuit Rubio’s Washington maar vanuit het land zelf moeten de oplossingen komen om zoals Jeb zegt bijvoorbeeld 19 mijloen banen te creeeren. Zoals hij banen creeerde in Florida als gouverneur. Jeb, een zwakke spreker maar sterk in debatten en ontmoetingen met burgers, kan te midden van al het gekrakeel van de vele kandidaten presidentieel overkomen. Hij wil a la zijn idool Reagan ook een vrolijke, positieve campagne voeren. Net als Reagan moet Amerika weer zijn spierballen laten zien in de wereld. Hillary zal worden neergezet, vooral ook op advies van de nieuwe agressieve campagneleider Danny Diaz, als een lakei van Obama die de belangen van de Verenigde Staten in de wereld heeft verkwanseld. Van Rusland, Libie tot en met het internationale terrorisme. De conclusie tot nu toe?  In cijfers uitgedrukt was het een zesje voor Jeb het afgelopen jaar. Nog tijd genoeg om zich te herstellen maar dat proces moet dan nu wel echt beginnen. Ik vind Jeb Bush een potentieel sterke kandidaat die kan zijn als een politieke stoomwals. Een echt campagnebeest, al zie je dat fysiek niet zo aan hem af. In Florida kunnen zijn tegenstanders er over mee praten. De Clintons weten dat en zij houden vooralsnog rekening met een uiteindelijke strijd tussen Jeb en Hillary. Ondanks de forse kritiek die Jeb in de Amerikaanse pers krijgt, zou ik niet verbaasd zijn als dat gebeurt. Jeb Bush wordt onderschat. Als ik zijn tegenstander was, zou ik die fout niet maken. (Mijn Jeb boek is al verkrijgbaar, presentatie bij boekhandel Paagman op de Frederik Hebdriklaan as zaterdag 20 juni om 13.00 uur. Korte lezing ook. 128 pag. 12.50 euro. Aanmelden voor zaterdag svp via www.paagman.nl/willempost

 

Posted in Laatste nieuws.