Juist nu de band met Amerika koesteren

Welkom op de nieuwe website van Amerika-deskundige Willem Post. Hier zult u alle laatste ontwikkelingen van de Amerikaanse politiek vinden.



‘Fasten your seatbelts!’ in onze wereld die zich kenmerkt door verschuivende machtspanelen en plotseling opduikende kwesties. De buitenlandse politiek van Trump wijkt ook nog eens op essentiële onderdelen af van die van zijn voorganger Obama.  

In rimpelloze tijden zonder echte ‘twistthema’s’ is het gemakkelijk om voortdurend van een hechte band te spreken. Onder de serieuze, welhaast calvinistische Obama konden wij ons collectief herkennen in diens ‘Diplomacy First’ doctrine. Net als bij ons waren de reflexen van Washington steevast multilateraal en ook gericht op het stapje voor stapje smeden van reuze coalities zoals in de strijd tegen ISIS. Die Obama werd ook wel liefkozend door ons ‘een Europeaan’ genoemd.
Maar nu onder Trump staat onze wereld op z’n kop. Vanuit Nederland met z’n ‘gewone’ politieke leiders als Lubbers, Balkenende en Rutte zien wij in het grote Amerika een nieuwe Zonnekoning die zijn ministers en top-adviseurs als lakeien behandelt en hen naar believen ontslaat. Amerika wordt steeds meer een presidentiële democratie. De scheiding der machten is er nog wel maar de president is almaar dominanter. Volgens het Brookings Instituut was tot en met vorige maand 43% van die Trump benoemden al vervangen en bereiken wij deze week zelfs al bijna de 50%. Een absoluut Amerikaans record! Dat is voor een politiek en ook diplomatiek totaal onervaren president, die vooral z’n eigen minister van Buitenlandse Zaken wil zijn, een slechte zaak. Je kunt het machtigste ambt op aarde niet beoefenen zonder goed ingewerkte, ervaren medewerkers. Het Witte Huis dus als draaideur voor vacatures.
Nu gematigde globalisten als Gary Cohn, Rick Tillerson en McMaster verdwenen zijn en ook
‘bondgenoten’ als stafchef John Kelly naar de exit bewegen, omringt Trump zich met een schare aan hardliners die de ‘America First’ agenda moeten uitvoeren. De nieuwe minister van Buitenlandse Zaken, Mike Pompeo, is een grote vriend van de ‘Tea Party’ en een klassieke ijzervreter. Ultra hard liner John Bolton Is de nieuwe nationale veiligheidsadviseur die uitdrukkelijk militaire opties bij diverse bedreigingen zoals die vanuit Noord-Korea niet uitsluit.
De angst slaat bij velen in Europa om het hart bij de verwachting dat binnen een paar maanden zo’n militaire confrontatie met Noord-Korea kan plaats vinden en het nucleaire akkoord met Iran door Washington feitelijk wordt opgezegd. Angst die in woede en zelfs anti-Amerikanisme kan omslaan.
Dat nu is een verkeerde, zinloze reactie. Boosheid over het Trump-extremisme wordt vermengd met onbegrip en juist daar gaan wij in de fout.
Wie bereid is achter de Trump façade van extremiteiten en onzinnigheden te kijken, ontdekt dat hij ook in essentie een aantal aantoonbare waarheden verkondigt. Zijn voorgangers hebben onvoldoende geacteerd op het dossier Noord-Korea en nu is deze dictatuur nog slechts maanden verwijderd van de capaciteit om ook de Verenigde Staten te raken met een lange afstand nucleair wapen. Europa moet de Verenigde Staten nadrukkelijk steunen om in ruil voor verlichting van economische sancties te eisen dat het regime in Pyongyang begint met het ontmantelen van kernwapens en ook echte wapeninspecties toe laat. Europa moet de Verenigde Staten ook steunen bij het toevoegen van een supplement bij het huidige Iran akkoord waarin na het verstrijken van de 10 jaren termijn dit land niet doorgaat met het ontwikkelen van kernwapens en bovendien ook stopt met de steun aan terroristische organisaties. Ook Iran moet grondige wapeninspecties toestaan. Ondanks harde retoriek heeft Pompeo bij zijn aantreden als CIA directeur laten doorschemeren onder strikte voorwaarden de Iran deal te helpen handhaven. Wat de staalkwestie betreft is het in het belang van Europa om samen met Washington druk uit te oefenen op China om de enorme overschotten aan staal, die het land op de wereldmarkt brengt, aan banden te leggen.
De afgelopen veertien maanden hebben we regelmatig gezien dat Trump hoog inzet om vervolgens meer gematigdheid en dus een zekere flexibiliteit te tonen. Juist nu hardliners aan invloed winnen, is het nog meer zaak te zoeken naar wat Europese landen en de Verenigde Staten gemeen hebben bij belangrijke kwesties. Geschokte reacties en zelfs woede aanvallen van onze politici en commentatoren zijn wellicht goed voor het eigen gemoed en gewin maar ondermijnen onze effectiviteit. Veel verstandiger is om de psyche van de Amerikaanse president proberen te doorgronden en daar zakelijk naar te handelen. Het liefst met 1 Europese, inclusief de Britse, stem.

Posted in Laatste nieuws.